خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۵
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداتهته بالْ مه سَرینْ بی، شُو و روز نواته
۲
اسا دیگر جا، مهرْ به دلْ شهْ بپاتهبهِشْتِمهْ شه جان و سرْ ره به پاته
۳
منهْ کچیکه یارکْ، مرهْ نواتهفلکْ صد هزارْ داغْ به دلْ هُو نیاته
۴
سٰازْمّهْ زری کَوشکْ اندرینْ سراتهاُونْ روزْ سیُو بُو که نَوُو اُونجهْ جاته
صفحهٔ ۱ از ۱