خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۶
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونهزَخْمی ره دْخشْ وسّهْ تنه لبونه
۲
لُو زمزمهْ، دَندونْ دُرّه ته دهُونهته دیمِ یکی خشْ ارْزنه دْجهُونه
۳
به خَرجْ و خراجِ ملْکِ مازرُونههنْدِ باج و ایرون و دیگر تورونه
۴
اندی شَرْ خورْ تاونهْ آسْمُونهنه اِرْزه یکی گُوشهیِ ته چشُونه
صفحهٔ ۱ از ۱