خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۸۴
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیرهبه یک دلْ اَندی دَرْدْ دَوُونه، نمیره
۲
اگر که دَنی کَسْ به کَسِ دَرْدْ میرهْاسٰا ویسّه که مه خاکْ ره لاله گیرهْ
۳
دوستِ تَشْ عشقْ هَرْدَمْ مه دلْ بئیرهبَسُوجه دلِ من و ریمُونْ نَئیرهْ
۴
دُوسْ ونه منه دلْ ره شه دست بئیرهوی او زَنّهْ مه آتشْ ره که دَمیره
صفحهٔ ۱ از ۱