خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۸۵
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: عاشقمه خجیره چیرهاُونْ ماهْ، به زبُونْ هرگزْمه نُوم نئیره
۲
دِ خشْ تمنّا دارمه ته مونگه چیرهخاره بَوْ دِ خشِ یا سهْ اوّلْ، به میره
۳
بدیمه یکی چیره، خجیره، چیرهدیدارْ گوهری بیهْ و زبُونْ، امیره
۴
هر کس که تنه نوم ره زبُونْ شه گیرهدعا خُومّه هَرْ دَمْ به هزارْ تَکبیرهْ
صفحهٔ ۱ از ۱