خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۹۴
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بوییچشمِ خینْ شَنّه و سینه پرْ آتش بویی،
۲
دلِ بیخْ ره بندو، درد منقّش بوییغذارهْ جگرِ خین‌ها کردهْ، خشْ بویی،
۳
تا مه دلْ به گردِته پری‌وش بوییتا جانْ به منهْ تَنْ در کشاکَش بویی،
۴
تا آرزویِ منْ سر آتش بُوییدلْ آماجِ تیرِ ته پری‌وش بویی
صفحهٔ ۱ از ۱