خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۹۵
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبیکَسْ نیه که مه پیغُوم به ته بَوُویی
۲
خینْ شنّهْ مه دیده و مجیک پرزوییاونْ دَرْدْ که مره شونه، تره نَشویی
۳
ته غمزه منه قاتله، روز و شوییته نازه که مه کشتنِ تیغ ره سُویی
۴
دوست که کشتنِ دلْ ره بساته گوییمره بمردنْ غم نیه، نیمه جویی
صفحهٔ ۱ از ۱