خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهانا چه در خورد و بایسته‌ای!وگر چند با کس نپایسته‌ای
۲
به ظاهر چو در دیده خس ناخوشیبه باطن چو دو دیده بایسته‌ای
۳
اگر بسته‌ای را گهی بشکنیشکسته بسی نیز هم بسته‌ای
۴
چو آلوده‌ای بینی آلوده‌ایولیکن سوی شستگان شسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴