خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نه بستهٔ این بیهنر جهان شدهایچرا که همچو جهان از هنر جهان شدهای؟
۲
تن تو را به مثل مادر است سفله جهانتو همچو مادر بدخو چنین ازان شدهای
۳
چرا که مادر پیر تو ناتوان نشده استتو پیش مادر خود پیر و ناتوان شدهای؟
۴
فریفته چه شوی ای جوان بدانکه به رویچو بوستان و به قد سرو بوستان شدهای؟
صفحهٔ ۱ از ۱۰