خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۹۹
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُوییترسمّهْ که خورْ ته بَدنْره بَتُویی
۲
فدایِ تنهْ تَنْ، اُونزنْ درْیُوییاُو شورهْ تَرْسمّه که ته تَنْ بَکُویی
۳
ته رُویِ سُو، اَرْ به خورِ سَرْ بَتُوییخُورْ ذَرّونه، اَصْلا ذَرّه ره نتویی
۴
ته بُورهْ گِلْ بُو به ختٰا پرْ بُوییصد نافهیِ آهو اُونْ بُوجهْ، ببُویی
صفحهٔ ۱ از ۱