خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۲۰۰
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآییصَدْ تیر زَنّی مه جانره که: بی‌بفایی
۲
سوگند خرمهْ منْته قَمرْچیرْ، بالاییغیر از تو به مهْ دلْ دیگری دَرْنایی
۳
ته شاهِ خوبونی، بنده ته گداییتو شاه محمودی و منْ ایازْ آسایی
۴
خوبونْ و خجیرونْ از پیر و بُرناییزندهْ نَوّه اُونْ کَسْ که تنه درنایی
صفحهٔ ۱ از ۱