خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۲۱۱
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شُومّه به تماشا که بَیُورم یاریبدیمه زری تَشتْ، عَنبرْ لُو ویماری
۲
بالا بلنْ، اَبرو کَمنْ، سوره داریکه گُلها فدایِ چنین یار بباری
۳
نگذشته بی مدت، به روزگاریدر آمو حَمّومْ مَسّه چشْ، سوره داری
۴
بَشسّه شه کَمنّ ره و هُو پچاریصد جیم و اَلفْ به هَرْ گلاله داری
صفحهٔ ۱ از ۱