خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند گردی گرد این بیچارگان؟بیکسان را جوئی از بس بیکسی!
۲
تا توانستی ربودی چون عقابچون شدی عاجز گرفتی کرگسی
۳
فاسقی بودی به وقت دسترسپارسا گشتی کنون از مفلسی
صفحهٔ ۱ از ۱