خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای همه گفتار خوب بیکردار،بیمزهای و نکو چو دستنبوی
۲
روی مکن هر سوئی و باز مگرداز سخن خویش مباش چو گوی
۳
گوی نهای چون دوروی گشتهستی؟گوی کند هر زمان به هرسو روی
۴
آنچه نخواهی که بدرویش مکاروانچه نخواهی که بشنویش مگوی
صفحهٔ ۱ از ۱