خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۴
غزلیات از منبعی دیگر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
۲
گهی نفیم کند کلی زمانی سازدم مثبتمنم سرگشته و حیران میان نفی و اثباتش
۳
اگر او شمع می باشد منش پروانه می گردموگر مصباح می گردد منم ناچار مشکاتش
۴
منم چون محو در ذاتش صفاتش را کجا دانمصفاتش را کسی داند که نبود محو در ذاتش
صفحهٔ ۱ از ۳