خلوتی با سام میرزا صفوی
۱۴۱- مولانا حسین اردبیلی
صحیفهٔ دوم - در ذکر علماء
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عامل کامل و نکته دان فاضل بود کواکب فضائل نفسانی، از مطلع آن معلم ثانی، طالع و انوار تجرد در اکثر فنون و مقاصد علوم از مواقف تألیف تحریرش ساطع، در اوایل حال و جوانی در خدمت حضرت ارشاد پناه هدایت دستگاه سلطان حیدر صفوی قدس سره العزیز مشرف بوده باشارات شفا بشارات آن قدوه ی ارباب نجات جهت تحصیل کمالات روی توجه بجانب خراسان کرده بود و در اکثر علوم معقول و منقول سرآمد ارباب کمال گردید و از آنجا معاودت فرموده خادم حظیره ی مقدسه گشت و اوقات فرخنده ساعاتش بنشر علوم میگذشت و در شهور سنه خمس و تسعمایه برحمت حق پیوست . عمر شریفش از هفتاد سال متجاوز بود گاهی تفنن بگفتن شعر میفرمود . این رباعی در توحید از آن سر دفتر ارباب تجرید است .
۲
ای گشته ز ذات خود هویدا چون نورذرات جهان ز تور تو گشت ظهور
۳
کنه تو ز دانش خرد ها مستوروجه تو ز ادراک نظرها همه دور
صفحهٔ ۱ از ۱