خلوتی با سام میرزا صفوی
۲۴۶- خواجه حافظ بابا جان
صحیفهٔ چهارم در ذکر حضرات واجب التعظیم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تربت خراسان است و خط نستعلیق را خوب مینوشت در نقاری و زرفشانی در استخوان استاد بود . در سازها عود و شتر غو را بنوعی می نواخت که باعتقاد من کسی به از او ننواخته، بسیار خلیق و درویش نهاد بود، و در عمل عروض و معما طبعش خوب و ذوقش مرغوب بود. این دو مطلع از اوست :
۲
بجان از ستم های دوران رسیدمرسیدم بجان تا بجانان رسیدم
۳
در رخت آنها که حیران نیستندنقش دیوارند، انسان نیستند
۴
در شهور سنه اربع و اربعین و تسعمایه در تبریز فوت شد.
صفحهٔ ۱ از ۱