خلوتی با سام میرزا صفوی
۳۰۳- مولانا نثاری تونی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوفور فضیلت محلیست و شعر او از خباثت و معایب معرا، بسرعت فهم وحدت طبع موصوف و بحسن خلق و کثرت تواضع معروف است در شعر و انشاء و معما نیز بی بدل عالم است و از جمله نتایج طبع و قاد او کتاب سرو و تذرو است که در بحر شاه و درویش گفته و قصاید و غزلیات او اکثر مقبول و مرغوبست این دو بیت را که در درازی شب گفته از مثنوی مذکور ثبت افتاد :
۲
چون سفیدی میان مشق سیاههر چه غیر از تو نام روز بر اوست
۳
این سه مطلع نیز از اوست :
۴
باد صبح آمد و آن سلسله را بر هم زدترک من مست می ناز است، هشیارش مکن
صفحهٔ ۱ از ۲