خلوتی با سام میرزا صفوی
۳۰۴- مولانا مهدی استرآبادی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برادر مولانا نظام معمایی است در نهایت خوش طبعی و ملایی و فقر و مسکنت را با کمال فهم و فضیلت جمع آورده در شهور سنه اربع و عشرین و تسعمایه بهدایت هادی. ارجع الی ربک راضیه مرضیه بقرب جوار رحمت ایزدی پیوست این غزل و دو مطلع از اوست :
۲
ما مردم مستیم نیاید ادب از ماالمنته لله که بصد مرحله دور است
۳
اندوه غم از یار، چو عیش و طرب از مایا رب سببی ساز که بیرون رود آزار
۴
ز آن طبع که آزرده شده بی سبب از ماترسم که طلبکاری عشاق نداند
صفحهٔ ۱ از ۲