خلوتی با سام میرزا صفوی
۳۰۵- مولانا ضمیری اصفهانی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوانی بغایت دردمند و بی تعین است و بسی فضایل دارد. از جمله در رمل و نجوم از بی نظیران است و بر دقت ذهن و وقوف بر غث و ثمین شعر از بی بدلان است طبعش در اصناف و اسالیب سخن چسبان چنانکه از اشعار او قیاس توان کرد :
۲
کجا در خاطر آن مه در آیمنشسته گرد خواری بر رخ از عشق
۳
بچشم غیر از آن رو کم نمایمدر وصلش زنم هر دم ضمیری
۴
که تا بر خود بلا را در گشایمدل بکوی یار و من بسیار دور افتاده ام
صفحهٔ ۱ از ۲