خلوتی با سام میرزا صفوی
۵۳۳- مولانا عبدالوهاب رشتی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از فضلای رشت گیلانست و در علوم نجوم ماهر و احکام او در آن امر بر همه کس ظاهر و عروض و قافیه و صنایع شعری را خوب دانسته و بغایت خلیق و خوش صحبت بوده و در همه روشی شعر گفته این ابیات از اوست :
۲
منه کاکل به پیشانی و میل فتنه کمتر کنجهانی را بس است آنزلف،کاکل را پس سرکن
۳
کسی کاو را نظر بر عارض آن ماهرو باشدهمی خواهم که نور چشم من در چشم او باشد
۴
ز بیوفایی جانان چنان نمود مراکه دل نهم . بجدایی و دل نبود مرا
صفحهٔ ۱ از ۱