خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخم زمانه را در مرهم پدید نیستدارو بر آستانهٔ عالم پدید نیست
۲
در زیر آبنوس شب و روز هیچ دلشمشادوار تازه و خرم پدید نیست
۳
هرک اندرون پنجرهٔ آسمان نشستاز پنجهٔ زمانه مسلم پدید نیست
۴
ای دل به غم نشین که سلامت نهفته ماندوی جم به ماتم آی که خاتم پدید نیست
صفحهٔ ۱ از ۲