خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۴ - در مفاخرت و مباهات و تعریف از خود گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفرین بر من که من از آفرینش برترمطایر قدسم، فلک چون بیضه در زیر پرم
۲
ثابت و سیار در منقار من چون ارزنندباز سلطانم، نپنداری که ارزن می‌خورم
۳
دانهٔ گندم کز او آدم برون شد از بهشتدانهٔ گوهر شود، حقا که در وی ننگرم
۴
چون مگس خوان لئیمان را نخواهم شد طُفیلچون صراحی پیش هر کاسه فرو ناید سرم
صفحهٔ ۱ از ۶