خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خضر وقتم به وفا زنده و فارغ ز وفاتدارم از چشمهٔ نوش دهنت آب حیات
۲
خط تو انبة‌الله نباتا حسناهست بر حسن چو بر تنگ شکر رسته نبات
۳
کلک من از صفت پستهٔ شورانگیزتنیشکر گشت که سرمایهٔ قند است و نبات
۴
ساقیا سبز خطان را که ختائی شکلندبوسه زن بر لب شیرین به همان خط و برات
صفحهٔ ۱ از ۳