خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلفت به شور و فتنه اگر قلب ما شکستعمرش دراز باد که بشکست و بازبست
۲
باد صبا ز فرق تو بوئی به چین رساندشد فرق در میان مسلمان و بت‌پرست
۳
آشفته همچو نرگس بیمار تو خوشیمگاهی ز جام لعل تو مخمور و گاه مست
۴
جام جم است کاسهٔ سر مِی پرست راخوش‌وقت من که سرخوشم از بادهٔ الست
صفحهٔ ۱ از ۲