خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسنت همه آشوب و جمالت همه آفتشوخی به تو منسوب و جفا با تو اضافت
۲
ای باد صبا را ز نسیم تو روانیوی آب روان را ز خیال تو لطافت
۳
گر پای رود در ره تو خوف عظیم‌ستور سر برود در ره تو نیست مخافت
۴
طبع تو به خود ره ندهد خاطر ما راهرگز نشود جمع لطافت به کثافت
صفحهٔ ۱ از ۲