خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من عاشقم که کعبه نمی‌دانم از کنشتپروانه را در آتش دوزخ بود بهشت
۲
زاهد تو در حمایت کردار خویش باشنشنیده‌ای که گل درود هر که خار کشت
۳
عزت نگاهدار که یک‌رنگ وحدتیمدر کثرتست این همه تلوین خوب و زشت
۴
بی جنبش قلمْ قدم ما نمی‌رودما را چه جرم گر قلمْ خط خطا نوشت
صفحهٔ ۱ از ۲