خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان زلف مشک رنگ نسیمی به ما فرستیک موی سر به مهر به دست صبا فرست
۲
زان لب که تا ابد مدد جان ما ازوستنوشی به عاریت ده و بوسی عطا فرست
۳
چون آگهی که شیفته و کشتهٔ توایمروزی برای ما زی و ریزی به ما فرست
۴
بندی ز زلف کم کن و زنجیر ما بسازقندی ز لب بدزد و به ما خون‌بها فرست
صفحهٔ ۱ از ۲