خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد است دل که از غم تو یاد می‌برداین بارگیر بار غمت شاد می‌برد
۲
هر صبحدم دوگانه گزارم یگانه راذکر لب تو رونق اوراد می‌برد
۳
می‌گریم و چون سیل مرا آب برکشدمی‌نالم و چو کاه مرا باد می‌برد
۴
شیرین سنگدل چه خبر دارد از غرورزان کوه غم که خاطر فرهاد می‌برد
صفحهٔ ۱ از ۲