خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دود دل آتش پنهان مرا پیدا کردراز سر بستهٔ گل باد صبا رسوا کرد
۲
سبزهٔ خط تو تا بر لب شیرین بدمیدهمچو فرهاد دلم را هوس صحرا کرد
۳
همت من همه بر قامت و بالای شماستمرغ پرواز ز پستی به سوی بالا کرد
۴
با غمت در دل تنگم دو جهان یک ذره‌ستچه گهر بود که از قطرهٔ خون دریا کرد
صفحهٔ ۱ از ۲