خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش ماه ما به منزل راه بُردچشم ما تا روز اختر می‌شمرد
۲
شمع را آتش به سر بر می‌رودپیش روی او نشست از شرم و مُرد
۳
نیش غم را نیست افسون غیر نوشدرد ما را نیست درمان غیر دُرد
۴
زیر لب دارد دهانت خرده‌هالعل را کوچک مبین کان نیست خُرد
صفحهٔ ۱ از ۲