خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که مردانه به عشق از سر جان برخیزددر نخستین قدم از هر دو جهان برخیزد
۲
در قیامت که به بوی تو شود جان زندهتنم از جان به وفای تو روان برخیزد
۳
چون سر از خاک برآرم گل رویت بینمنرگس از خواب صبوحی نگران برخیزد
۴
دل که از پرتو روی تو هوائی گردددر هوا ذره صفت رقص کنان برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲