خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر سرم خاک شود در کف پایت باشدور تنم گرد بود، گرد هوایت باشد
۲
دل من هست برای تو، برای خود نیستجان فدا باد دلی را که برایت باشد
۳
در دل تنگ من ار جای کنی، جایت هستخانهٔ دیده چه جای است که جایت باشد
۴
همه جا فاش شود زلف تو چون مشک به بویمحرم خلوت اگر باد صبایت باشد
صفحهٔ ۱ از ۲