خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دستم گر چو تو گلدسته باشددلم از خار غم کی خسته باشد
۲
ز مستی دسته شد در باغ نرگسچنان مستی به هر جا دسته باشد
۳
دهان پسته خندان است و شیرینکه شوری از لبت در پسته باشد
۴
تشبّه با دهانت کرد، لیکندهانت صد رهش بشکسته باشد
صفحهٔ ۱ از ۲