خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از جام غمت نیش بلا نوش کندهمه را درد و مرا درد تو بیهوش کند
۲
چون به پیشت نکنم ناله؟ که بلبل در باغاین محال است که گل بیند و خاموش کند
۳
کامم از شهد شهادت، لب تو شیرین کردچون کسی شکر شکر تو فراموش کند
۴
آنکه از ازرق زرق است بر او رنگ دروغاز درون قلب سیاه است که روپوش کند
صفحهٔ ۱ از ۲