خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خود آن یار به هر نام نشانی بدهدتا دلی در طلبش افتد و جانی بدهد
۲
به حدیثی شده‌ام از لب او من خرسنداز لبم گر ندهد کام زبانی بدهد
۳
من جهانی به بهای سر مویش بدهملیکن او کی سر موئی به جهانی بدهد
۴
من همه روی زمین در طلب او گردمگر زمانه نکند ظلم و زمانی بدهد
صفحهٔ ۱ از ۲