خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا چو طرهٔ سنبل به وقت صبح گشایدبنفشه چون خط مشکین به روی باغ برآید
۲
گذر به جانب بستان، شنو ترنم بلبلکه از شکفتن غنچه هزار دل بگشاید
۳
صبا به صیقل آئینه سازد آب روان رادر او هزار گل‌اندام لاله روی نماید
۴
دلم فدای دم روح‌بخش باد صبا بادکه دم دهد به سحر غنچه را و دل برباید
صفحهٔ ۱ از ۲