خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکاهد صبرم و عشقت فزایدرود ماهی و خورشیدی برآید
۲
کجا بر جای ماند دل که چشمشکرشمه می‌کند، دل می‌رباید
۳
دو عالم را چه بر ما می‌کنی عرضکه ما را زین میان وصل تو باید
۴
شب تاریک هجرم راه گم شدبگو تا برق حسنت ره نماید
صفحهٔ ۱ از ۲