خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش ما خاک آستان نیازبهترست از چهار بالش ناز
۲
همت ما چو قد توست بلندقصهٔ ما چو زلف توست دراز
۳
یار روشندلان از آن شد شمعکه به سر برده راه سوز و گداز
۴
منشانم چو عود بر آتشتا به کی سوزی‌ام، زمانی ساز
صفحهٔ ۱ از ۴