خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر ره بر خدا کردم توکلمرا از خار این ره بشکفد گل
۲
مرا با عشق خوبان جانبی هستکه میل جزو باشد جانب کل
۳
ننوشم باده جز با ماهروئیمرا یا گل خوش است و باده و مل
۴
صبا برخیز اگر چه ناتوانیمکن زنهار در رفتن تعلل
صفحهٔ ۱ از ۳