خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۴۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که باغ به صد برگ می‌رسد از گلچمن هزار نوا دارد از دم بلبل
۲
ز صبح بر کمر کوه می‌دمد لالهغزاله در دمن سبز می‌چرد سنبل
۳
صبا نسیم گل آورد و بوی سنبل دادبه وقت صبح برآمد ز بلبلان غلغل
۴
تو قیل و قال ز بلبل شنیده‌ای همه وقتشنو به وقت صبوحی ز بلبله قل‌قل
صفحهٔ ۱ از ۲