خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم چو باد می‌برد از کوی تو نسیمخوش می‌کند مشام من از صحبت قدیم
۲
جزئی نباشد از تن من خالی از غمتچون دفترم اگر تو سراسر کنی دو نیم
۳
من بر زمین نشسته و بیرون ز نُه فلککونین خالی از من و من در جهان مقیم
۴
ما و تو و صراحی و راه قلندریخلق و نعیم دنیی و سودای زر و سیم
صفحهٔ ۱ از ۲