خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود
۲
بودم معلم ملکوت اندر آسماناز طاعتم هزارهزاران خزانه بود
۳
بر درگهم ز خیل ملایک بسی سپاهعرش مجید ذات مرا آشیانه بود
۴
هفتصد هزار سال به طاعت گذاشتمامید من ز خلق برین جاودانه بود
صفحهٔ ۱ از ۳