خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این زمانه به می دلق زرق رنگین بهکه بت‌پرست ز صوفی‌وشان بی‌دین به
۲
غم زمانه مخور، ذوق خوشدلی دریابکه هرکه لذت شادی نیافت غمگین به
۳
مرا که بر سرکویت فتاده‌ام رنجورز خاک بستر و از آستانه بالین به
۴
نظر به منصب شاهی نمی‌کند فرهادکه از تجمل پرویز وصل شیرین به
صفحهٔ ۱ از ۲