خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی از تو بر نتابم، چون رانی‌ام چو خامهسر بر خط تو دارم، گر خوانی‌ام چو نامه
۲
ساقی بیار جامی، تا جامه بر فشانممگذار اهل دل را، تا جان برند و جامه
۳
چون رفت دین و دانش، چه غم ز ننگ و ناممچون ترک سر گرفتم، چه فکرم از عمامه
۴
در بزمگاه رندان، زاهد چه کار داردخلوتسرای خاصان، نبود سرای عامه
صفحهٔ ۱ از ۲