خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار جامی زان بادهٔ حقیقیچون آفتاب رخشان از صافی و رقیقی
۲
این آه و گریه‌ام را مردم مجاز داننددیریست ما جدائیم زان دلبر حقیقی
۳
عمرم گذشت و نامد در پیش من رفیقییاران فغان و فریاد از رنج بی رفیقی
۴
ما را به خود طریقی بنما چنانکه دانیای رهنمای جان‌ها تو اصل هر طریقی
صفحهٔ ۱ از ۲