خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکشت چشم تو ما را از عین بی باکیو ما ترحمنی غیر عینی الباکی
۲
کرامت تو کند جنس خاک را عالیلطافت تو دهد طبع آب را پاکی
۳
اناس ترغب حرصا الی امانیهمو نحن ننظر شوقا الی محیاکی
۴
رخ تو تیره کند ماه را به زیبائیقد تو طعنه زند سرو را به چالاکی
صفحهٔ ۱ از ۳