خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر جمال تو نبود فروغ جنت اعلیدرخت نار برآید به زیر سایهٔ طوبی
۲
نیاورد دل هر کس مجال پرتو رویتکه ذره ذره کند کوه را شعاع تجلی
۳
مشاهدات جمالت به چشم عقل نگنجدکز آفتاب به جز تف ندیده دیدهٔ اعمی
۴
اگر جمال بت چین مشابه تو نبودیکدام گبر ببستی کمر به خدمت عزی
صفحهٔ ۱ از ۳