خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به چشمم ز خیال تو در‌آمد خیلیبرق آه از دل من جست و روان شد سیلی
۲
همه سر سبزیت از آه سحرگاه من استنیست با باد صبا سرو روان را میلی
۳
پسرا از غم هجرت به سر آمد عمرمغم فرزند کسان چند خورم واویلی
۴
کی به زنجیر سر زلف تو گردد مجنونهر که در محنت هجران نگذارد لیلی
صفحهٔ ۱ از ۲