خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گلشن رویش اگر یکبارگی گل چیدمیاز جمله گل‌های چمن دامن به کلی چیدمی
۲
لطفش اگر یک ره مرا از خاک ره برداشتیچون گَرد گِرد کوی او دایم به سر گردیدمی
۳
گر دم ندادی دم به دم، پنهان به زیر لب مرامن همچو نی در چنگ او هر دم چرا نالیدمی
۴
گویند ورزد هر کسی چیزی که می‌ارزد بدانمن نیز می‌ورزم غمش باری بدان ارزیدمی
صفحهٔ ۱ از ۲