خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپهر حسن را دانم که ماهیندانم حد ماهی‌ات کماهی
۲
تو چون ماهی و گردد عکس رویتبگرد چشمهٔ چشمم چو ماهی
۳
اگر راز تو دل پوشیده داردبه خون دل دهد چشمم گواهی
۴
جدا از دانهٔ خال تو چون کاهتنم برباد رفت از عمر کاهی
صفحهٔ ۱ از ۳